کاش از دست قاصدک ها کاری بر می آمد

آنوقت تو را آرزو می کردم

و تمام قاصدک های همه جا را

به آرزویت

محکم فوت می کردم

حتی اگر نفسم

مثل این روزها جان نداشت

کاش...

چارلي چاپلين به دخترش: تا وقتي قلب عريان كسي را نديدي بدن عريانت

 را نشانش نده! هيچ گاه چشمانت را براي کسي که معني نگاهت را نمي

فهمد گريان مکن قلبت را خالي نگه دار اگر هم يه روزي خواستي كسي را

 در قلبت جاي دهي سعي كن كه فقط يك نفر باشد به او بگو كه تو را بيش

 تر از خودم وكمتر از خدا دوست دارم زيرا كه به خدا اعتقاد دارم وبه تو نياز

دارم

شايد آن روز كه سهراب نوشت :

                     (( تا شقايق هست زندگي بايد كرد ))

                                                     خبري از دل پر درد گل ياس نداشت

                                                                                               بايداينجورنوشت :

               هر گلي هم باشي چه شقايق چه گل پيچك و ياس زندگي

اجباريست......

کاش چمدان عشقمان را آنقدر سنگين نمي بستيم که وسط راه آنرا به زمين

بياندازيم وراه را بدون آن ادامه بدهيم

زندگي بدون عشق اينقدرخاليست که بعضي مواقع حتي زودتر از سکوت

 مي شکند 

وتو اي کاش مرا مي فهميدي 

اماحالا که مي روي قرارميان ماهيچ ؛ ولي بگو به چه بهانه مي روي

روزي دروغ به حقيقت گفت :

 مــــيل داري باهم به دريـــا برويم و شنـــا کنيم ،

حقيقــت ساده لــوح پذيرفت و گول خورد . آن دو با هم به کنار ساحل رفتند ،

 وقتي به ساحل رسيدند حقيقت لباسهايش را در آورد .

دروغ حيلــــه گـــر لباسهاي او راپوشيد و رفت . از آن روز هميشه حقيقت عــــريان و زشت است ،

اما دروغ در لبــــــاس حقيقت با ظاهري آراسته نمايان مي شود.

آدمک

آدمک آخر دنیاست بخند

آدمک مرگ همین جاست بخند

دست خطی که تو را عاشق کرد

شوخی کاغذی ماست بخند

آدمک خر نشوی گریه کنی

همه دنیا دغل و شوخی و دعواست است

بخند

آن خدایی که بزرگش خواندی

بخدا مثل تو تنهاست بخند.

ازم پرسيد

 منو بيشتر دوست داري يا زندگيتو

 * خوب منم راستشو گفتم و گفتم زندگيمو *

نپرسيد چرا ! گريه کردو رفت

* اما نميدونست که زندگيم اونه 

حکایت امروز حکایت تولد مجدد است!

و ما هر سال از نو زاده می شویم

(آیا؟)

کودکانه پا به دنیا می گذاریم

آذریم ( البته بدون لهجه)

تولدم مبارک ( ۱۰ آذر)

من نشاني از تو ندارم
اما نشاني ام را براي تو مي نويسم
در عصرهاي انتظار به حوالي بي كسي قدم بگذار
خيابان غربت را پيدا كن و
وارد كوچه پس كوچه هاي تنهايي شو
كلبه غريبي ام را پيدا كن
كنار بيد مجنون خزان زده و كنار مرداب آرزوهاي رنگي ام
در كلبه را باز كن
به سراغ بغض خيس پنجره برو
حرير غمش را كنار بزن
مرا خواهي ديد....
با بغضي كويري كه غرق عصاره انتظار است
نشسته ام پشت ديوار دردهايم.....

تنها به عشق گفتم : تا تو را دارم تنها نیستم

منو تنها گذاشت و رفت

به احساس گفتم:تا تو را دارم تنها نیستم

منو تنها گذاشت و رفت

حتی به وفا گفتم:تا تو را دارم تنها نیستم

اونم منو تنها گذاشت و رفت

ولی وقتی به تنهایی گفتم:تا تو را دارم تنها نیستم

موند وهمدم و مونسم شد

همیشه وقتی یکی ازم می پرسید چند تا

دوسم داری یه عدد بزرگ میگفتم...

ولی وقتی تو ازم پرسیدی چند تا دوسم داری گفتم : یکی !!!

میدونی چرا ؟چون قوی ترین و بزرگترین عددیه که میشناسم ...

 یکی هستی ...

وسعت عشق من به تو هم یکیه ...

پس اینو بدون از الان و تا همیشه : یکی دوستت دارم...