چارلي چاپلين به دخترش: تا وقتي قلب عريان كسي را نديدي بدن عريانت

 را نشانش نده! هيچ گاه چشمانت را براي کسي که معني نگاهت را نمي

فهمد گريان مکن قلبت را خالي نگه دار اگر هم يه روزي خواستي كسي را

 در قلبت جاي دهي سعي كن كه فقط يك نفر باشد به او بگو كه تو را بيش

 تر از خودم وكمتر از خدا دوست دارم زيرا كه به خدا اعتقاد دارم وبه تو نياز

دارم

شايد آن روز كه سهراب نوشت :

                     (( تا شقايق هست زندگي بايد كرد ))

                                                     خبري از دل پر درد گل ياس نداشت

                                                                                               بايداينجورنوشت :

               هر گلي هم باشي چه شقايق چه گل پيچك و ياس زندگي

اجباريست......

کاش چمدان عشقمان را آنقدر سنگين نمي بستيم که وسط راه آنرا به زمين

بياندازيم وراه را بدون آن ادامه بدهيم

زندگي بدون عشق اينقدرخاليست که بعضي مواقع حتي زودتر از سکوت

 مي شکند 

وتو اي کاش مرا مي فهميدي 

اماحالا که مي روي قرارميان ماهيچ ؛ ولي بگو به چه بهانه مي روي