روزي دروغ به حقيقت گفت :

 مــــيل داري باهم به دريـــا برويم و شنـــا کنيم ،

حقيقــت ساده لــوح پذيرفت و گول خورد . آن دو با هم به کنار ساحل رفتند ،

 وقتي به ساحل رسيدند حقيقت لباسهايش را در آورد .

دروغ حيلــــه گـــر لباسهاي او راپوشيد و رفت . از آن روز هميشه حقيقت عــــريان و زشت است ،

اما دروغ در لبــــــاس حقيقت با ظاهري آراسته نمايان مي شود.

آدمک

آدمک آخر دنیاست بخند

آدمک مرگ همین جاست بخند

دست خطی که تو را عاشق کرد

شوخی کاغذی ماست بخند

آدمک خر نشوی گریه کنی

همه دنیا دغل و شوخی و دعواست است

بخند

آن خدایی که بزرگش خواندی

بخدا مثل تو تنهاست بخند.

ازم پرسيد

 منو بيشتر دوست داري يا زندگيتو

 * خوب منم راستشو گفتم و گفتم زندگيمو *

نپرسيد چرا ! گريه کردو رفت

* اما نميدونست که زندگيم اونه