حکایت امروز حکایت تولد مجدد است!

و ما هر سال از نو زاده می شویم

(آیا؟)

کودکانه پا به دنیا می گذاریم

آذریم ( البته بدون لهجه)

تولدم مبارک ( ۱۰ آذر)

من نشاني از تو ندارم
اما نشاني ام را براي تو مي نويسم
در عصرهاي انتظار به حوالي بي كسي قدم بگذار
خيابان غربت را پيدا كن و
وارد كوچه پس كوچه هاي تنهايي شو
كلبه غريبي ام را پيدا كن
كنار بيد مجنون خزان زده و كنار مرداب آرزوهاي رنگي ام
در كلبه را باز كن
به سراغ بغض خيس پنجره برو
حرير غمش را كنار بزن
مرا خواهي ديد....
با بغضي كويري كه غرق عصاره انتظار است
نشسته ام پشت ديوار دردهايم.....

تنها به عشق گفتم : تا تو را دارم تنها نیستم

منو تنها گذاشت و رفت

به احساس گفتم:تا تو را دارم تنها نیستم

منو تنها گذاشت و رفت

حتی به وفا گفتم:تا تو را دارم تنها نیستم

اونم منو تنها گذاشت و رفت

ولی وقتی به تنهایی گفتم:تا تو را دارم تنها نیستم

موند وهمدم و مونسم شد

همیشه وقتی یکی ازم می پرسید چند تا

دوسم داری یه عدد بزرگ میگفتم...

ولی وقتی تو ازم پرسیدی چند تا دوسم داری گفتم : یکی !!!

میدونی چرا ؟چون قوی ترین و بزرگترین عددیه که میشناسم ...

 یکی هستی ...

وسعت عشق من به تو هم یکیه ...

پس اینو بدون از الان و تا همیشه : یکی دوستت دارم...